Opis

Počeo je da se koristi kao sorta za proizvodnju kvalitetnih vina 1784. godine. Njegova šira upotreba kreće od kraja 18-og vijeka kroz Evropu, ali i kroz ostale kontinente. Istraživanja su pokazala da je nastao spontanim ukrštanjem sorti Caberne Frana (otac) i Magdeleine Noire, sorti iz oblasti Šarente. Najveću sličnost zapravo ima sa sortom Karmenjere, o čemu govori podatak da su milioni litara vina proizvedenih u Čileu od grožđa te sorte na svjetskom tržištu završili deklarisani kao Merlot. Ovo je za uzgoj jedna od najzahvalnijih vinskih sorti koja sazrijeva dvije nedelje ranije od kaberne sovinjona. Vina dobro obojena, harmonična, osvežavajuća, sa ukusima bobičastog voća (trešnje i šljive), kao i sa specifičnim sortnim ukusom i mirisom. Merlo se ubraja u najznačajnije crne sorte za proizvodnju najkvalitetnijih crnih vina. Ima veliki privredni značaj i treba da se širi u vinogradima, isključivo sa klonskim sadnim materijalom.

Ukus

Merlo je poznat po svojoj glatkoj, baršunastoj teksturi i bogatim voćnim ukusima, koji mogu uključivati kupine, šljive i višnje. Takođe, može da pokaže sekundarne ukuse čokolade, kafe i duvana, kao i tercijarne ukuse kože i zemljanih nota kako stari. Profil ukusa Merlota može da varira u zavisnosti od toga gde se uzgaja, klime i tehnika proizvodnje vina koje se koriste.

Plod

Grozd je srednje krupan, valjkast, rastresit, s jednim ili dva krila (sugrozdića), mase od 140 do 180 grama. Svjetlije plave boje od Kabernea i sa više šećera, a manje tanina, veliki, često neravnomjerno sazrelih bobica. Bobicu karakteriše tanka pokožica i osjetljivost na vanjske uticaje, dok joj veličina zavisi od klona Merloa. Bobice su srednje krupne, okrugle, plave boje, s jakim maškom. Sadrži od 18 do 22 % šećera i od 6 do 8 promila kiseline.